Güncellenmeyen bir blog'un hayat damarlarının hepsi kopmuş demektir.
Şaka maka, uzun zamandır bir şey yazamadım. Tüm okuyucularıma karşı mahcubum. Artık bu siteyi tam olarak kimleri okuduğunu bilmiyorum, ama %100 oranında arkadaş kitlem olmadığından eminim.
Örneğin geçen ay 1500+ kişi bu siteyi ziyaret etti ve 30 kadarı "sık kullanılanlar" listesine ekledi. Bu demektir en azından 30 yeni okuyucum var.
Yazılarım hakkında insanlar ne düşünüyor bilmek imkansız. Yorum mekanizmasını kullanmamakta direnen herkese sonsuz teşekkürler bu konuda. Ama, sanırım az da olsa sevenler var ki, başka bir sitede daha yazmak için teklif aldım. (Olayı biraz abarttığımın farkındayım, sonuçta Hürriyet gazetesinden, gel baş yazar ol demediler.)
Bu arada pek çok şey oldu ama, ben o kadar sık sık yazmadığım için çoğu unutuldu tabi. :)
Bu dönemde bana genel olarak ilginç gelen şeyler şunlar oldu:
- Galatasaray'a yardım kampanyası
- Trabzon
- Kurtlar Vadisi - Irak fragmanları
- Eminim düşünsem aklıma başka şeyler de gelir...
Türkiye gündemine pek de uzak olduğum söylenemez herhalde. Her ne kadar bu olayları ilginç bulsam, hepsine de kendimi bir o kadar da uzak hissediyorum. Bulunduğum yer itibariyle
bireycilik akımına çok mu kaptırdım ne? Ama öyle olduğunu da pek sanmıyorum.
Kendi açtığım konuyu, kendim çıkmaza soktuğum şu an itibariyle artık başka bir konuya atlamam gerektiğine karar veriyorum...
Blog'lar hakkındaki düşüncelerim de değişmeye başladı. Anladığım kadarıyla bu bloglar artık medyatik önem kazanmaya başladı. Öyle ki, büyük gazeteler bile bu işe girmeye başladılar. Böyle bir durumda da sadece zevk için bir şeyler yazmak isteyen benim gibilerin işi zorlaştı. Siz hiç, zevk için gazete çıkaran gördünüz mü? Ben görmedim. (Gerçi ben "üç kulaklı bir adam" da görmedim ama olsun.) Böyle olunca da bizim gibiler yavaştan bu işten soğuyacak galiba. Bakalım görelim, zaman ne gösterecek.
Hoşçakalın.
PS: Eğer sizin de yazdığınız bir blog veya benzeri bir şey varsa, adresini gönderirseniz sevinirim.
Hem yorum bile yazarım.
